Papierowy minihurt, zero wnętrz i kulinariów :)

Zupełnie niewnętrzowo dziś, bo tylko kilka drobiazgów które powstały ostatnio... oczywiście bez jakiekolwiek chronologii i innych takich, bo blogger tak mi stroił fochy, że nazbierało się tego od groma... więc i tak tylko część dziś pokażę, bo całości nikt by nie miał siły oglądać na raz :) Mimo to - uprzedzam, dziś dużo zdjęć! Ale obiecuję, że kolejne wpisy bardzo wnętrzowe będą - a będą na pewno, bo już dawno czekają w zakładce "wersje robocze" :)

A zatem - najpierw mała forma z pudełka po zapałkach na wyzwanie C4Y... a konkretnie z 4 pudełek. Paryskie okienko.

I kolejna wyzwaniowa produkcja pod hasłem "Złoto" - czekoladownik, czyli kartka z czekoladą. W sumie właśnie dzięki niemu zdecydowałam, ze będę częściej brać udział w wyzwaniach - bo złotego koloru nie lubię i nie mam prawie żadnych materiałów w tym kolorze poza odrobiną pudru - więc doszłam do wniosku, że to rzeczywiście dobre dla mnie wyzwanie :) I zrobiłam sobie złocony papier z czekoladowej torebki prezentowej = jak na mnie to tu są góry złota :P W środku tag na życzenia, mocowany w specjalnej kieszonce.

Oraz ostatnia serii wyzwaniowej - zakładka. Powstały nawet cztery... się rozpędziłam :) Ale pokażę dziś tylko dwie, pozostałe innym razem. Pierwsza taka niby shabby, niby romantyczna...

A tak wygląda z tyłu oraz gdy siedzi w zamkniętej książce...

I drugi wariant oparty na tej samej zasadzie - motylowa. Narożnik kartki chowa się w największym motylu.

Kto wytrwał do tego momentu i planuje czytać dalej? Bo dla takich osób mam mały bonusik (nie, nie, to jeszcze nie to obiecane rozdawnictwo :) - jedna z zakładek, które zaprezentowałam powyżej, są do zgarnięcia :) Która - to będzie niespodzianka. Jeśli ktoś jest chętny proszę o wpisanie się w komentarzu do niedzieli 14 sierpnia :)

Poczyniłam też kilka wpisów do wędrujących artjournali - a ponieważ jeszcze kilkanaście przede mną, więc jeszcze tu kilka fotek z tej serii będzie :). Do Dryszkowego - czyli moje pierwsze próby zabawy w chlapanie i mediowanie:

U Drugiej:16  - z ropuchem, który podobnie jak drzewo i elfowe skrzydła pięknie się mieni, ale po co ma to być widać na zdjęciu :D, prawda? Wrrrr... A cała scenka jest w takiej płytkiej wnęce jakby - też nie wiem czy to widać - ja widzę, bo o niej wiem :)

I oczywiście we własnym...

Ufff... mam jeszcze kilka notesów i innych takich... ale na dziś starczy, nie wiem, czy ktokolwiek do tego momentu dotrwał :) Ale bez obaw, nie bawię się wyłącznie scrapowo, mam też całkiem sporo różnych podusi i innych szytych gadżetów do pokazania... i mnóóóóóstwo zmian na naszym poddaszu, więc skoro Blogger nareszcie łaskawie mi odpuścił, to będzie się tu działo niebawem :)

Pozdrawiam i życzę udanego weekendu!
ushii

Powrót... I znów kolorowo - fioletowo i różowo

Pamiętacie jeszcze o mnie? Trochę było ostatnio wyjazdów, trochę chorowania, kilka smutków... i problemów z bloggerem też, który nie pozwalał mi ani na komentowanie ani na publikowanie - i cichutko się tu zrobiło. Ale wracam... Na początek coś słodkiego, a jak!

Zawsze, gdy kończą się truskawki jest mi smutno, o chyba niczego tak nie uwielbiam jak truskawek... ale potem przypominam sobie, że przecież właśnie zaczynają się jagody, wiśnie, że są maliny (no i mało owocowe - grzyby! :) - i już mi mniej żal. I robię coś fioletowopysznego, a truskawkowe tęsknoty zostawiam sobie na zimowe miesiące :)

Kremowy deser z jagodami

• serek mascarpone
• mleko skondensowane
• owoce
• odrobina skórki cytrynowej
• odrobina cukru jeśli owoce są bardzo kwaśne

1. Zmiksować część owoców, można z odrobiną cukru, ale trzeba uważać z ilością, bo krem jest słodki.

2. Wymieszać serek mascarpone z słodkim mlekiem skondensowanym (ilość wg upodobania, najlepiej dodawać po łyżce, żeby nie przesłodzić), dodać nieco skórki cytrynowej dla przełamania smaku.

3. Na dno naczynia wlać zmiksowane owoce, pokryć to warstewką mlecznego kremu i posypać owocami. Najlepiej schłodzić - jeśli macie tyle silnej woli :)

Przepis na krem podała Małgoś.dz - chociaż ja oczywiście musiałam trochę po swojemu... polecam!

Skoro słodko, to dla równowagi niech będzie tez coś wytrawnego. I równie błyskawicznego i prostego... co często gości na wielu stołach - swojsko brzmiąca ratatuja  :)

Ratatouille

• 2 cebule
• cukinia lub bakłażan (albo oba warzywa oczywiście:)
• papryka
• pomidory - 2 szt pokrojone w większa kostkę lub spora garść koktajlowych
• ząbek czosnku (roztarty na pastę z odrobiną soli)
• sól, szczypta cukru i zioła - oregano, tymianek, bazylia
• ewentualnie odrobina octu balsamicznego

1. Cebulę pokroić w piórka i zeszklić na maśle lub oliwie z czosnkiem. Gdy zacznie się robić złocista dorzucić pokrojoną w kostkę cukinię, po chwili dorzucić paprykę (też pokrojoną, w paseczki). Poddusić chwilę warzywa aż zmiękną i na końcu dorzucić pomidory. Odrobinę dosolić do smaku - ja tez jak zawsze do pomidorów dodaje szczyptę cukru.

2. W ostatniej chwili doprawić kilkoma gałązkami tymianku (polecam cytrynowy!) i oregano, dorzucić pokrojone listki bazylii. Można też dodać trochę octu balsamicznego (świetnie komponuje się z pomidorami). Podawać z kromką pieczywa, z kuskusem, ryżem - co kto lubi :) Smacznego!

Pozostając w kuchennych klimatach - znów mydło i powidło teraz będzie, ale tak to jest, gdy nie ma na nic czasu ani możliwości... nawet nie chcę mówić ile postów i zdjęć wciąż czeka na publikację :/ No ale cóż... skoro mam taaakie zaległości - to będzie coś świeżego :) Przyznam, że to pierwszy taki egzemplarz u mnie - dotąd niepodzielnie królowała biała porcelana, bo złoceń nie cierpię, a wzorki błyskawicznie mi się nudzą... ale temu talerzykowi się nie oparłam, szczególnie, że kosztował tyle co nic... półmisek z uchwytami planowałam już od pewnego czasu, chociaż myślałam o czymś nieco większym i oczywiście białym... no a mam taki :)

Najwyższy już czas na realizowanie obietnic - może zacznę od najprostszej :)

Przy okazji tutorialu na babeczkę na igły obiecywałam pokazać jak zrobić filcowego kwiatka, którym ja udekorowałam... to pokazuję :)

Filcowy kwiat

Potrzebne będą:

• kawałek cienkiego filcu w wybranym kolorze
• igła i nitka
• znikający marker do tkanin
• dwa guziki o różnej średnicy
• koralik/ perełka na środek kwiatka

1. Na filcu odrysowujemy markerem oba guziki (lub np. wycięte z papieru nieduże kółka) - większy 6 razy, mniejszy 3 razy. Wycinamy.

2. Przez większe kółeczko przeciągamy igłę - w sposób pokazany na zdjęciu.

3. Zsuwamy kółeczko na nitkę i w identyczny sposób postępujemy z kolejnymi 4 kółeczkami. Kiedy wszystkie są już nanizane na nitkę, ściągamy ją mocno w kółeczko - utworzy się pierwsza warstwa płatków; można je nieco jeszcze uformować. Znów wbijamy igłę w brzeg pierwszego kółeczka i zabezpieczamy nitkę, by płatki się nie rozluźniły.

4. W taki sam sposób postępujemy z 3 mniejszymi kółeczkami - a kiedy są już nawleczone dosuwamy je do gotowych większych płatków, ściągamy nitkę i formujemy górną warstwę kwiatka. Zabezpieczamy nitkę.

5. Nawlekamy koralik lub inny wybrany środek kwiatka i mocujemy go, zakańczamy nitkę.

6. Ostatnie kółeczko można przykleić od spodu  kwiatka i umocować w nim np zapięcie broszki lub spinkę - jeśli kwiatek ma zostać na coś naklejony - można to pominąć oczywiście.

Resztę obietnic będę realizować sukcesywnie :) A dziś już niestety uciekam - ostatnio gdy chciałam pozaglądać na ulubione blogi, blogger mi szalał, nie mogłam ani opublikować posta (a nawet dwóch! wrrr... cóż, będą następnym razem), ani prawie nigdzie nawet wyświetlić komentarzy, nie mówiąc o dopisywaniu się - czy to znów jakieś ogólne problemy, czy tylko ja tak miałam? Chociaż słyszałam od kilku osób, ze miały podobną sytuację :/ No nic, będę jeszcze próbować, może w końcu się uda...

Pozdrawiam,

ushii

Pozlotowo 2011

No i niestety, już jest po :( Było wspaniale i zdecydowanie za krótko! Dziękuję wszystkim, z którymi mogłam się wyściskać, poplotkować, pośmiać i zobaczyć wreszcie na żywo! To był już mój drugi zlot i chyba było jeszcze fajniej niż w zeszłym roku :) Oczywiście bateria rano zrobiła mi niemiłą niespodziankę i aparatu ze sobą nie miałam, ale cóż... mam masę miły wspomnień przynajmniej :) I pamiątkę przecudną też mam!!

Ale najpierw się pochwalę moją wygraną w konkursie Crafthouse :) Tematem był motyw domku... od razu wiedziałam, że wezmę w nim udział i pomysł też od razu miałam! I tak powstał mój Dom Marzeń :))

Przyznam, że jestem z niego całkiem zadowolona, a to zdarza mi się rzadko :D Ale domek podobał się nie tylko mi, bo wywalczył sobie pierwsze miejsce! Jupii :)) Chodzę dumna jak paw od soboty - a dopiero dziś udało mi się nareszcie go sfotografować i pochwalić... ale moje marzenia miejsca u mnie na półce nie zagrzeją, bo Zuzie domek spodobał się tak bardzo, że postanowiłam go jej podarować :)

No właśnie, a propos podarunków. Wymyśliłam sobie, ze podaruję pewną drobnostkę Zielonookiej,bo... tak i już :) A kochana Beatka też mi coś sprezentowała! I to coś, w czym się na jej blogu wprost zakochałam i o czym po cichutku, w tajemnicy marzyłam!! Skąd ona o tym wiedziała???

Czyż nie jest piękna ta rameczka? Uwielbiam ją po prostu! I już znalazła honorowe miejsce w... w pewnym miejscu, które obiecuję wciąż Wam pokazać (i wciąż nie mam kiedy zrobić zdjęć, hehe :) Ale będzie, będzie niebawem :) 

Dziękuję Beatko!!! I dziękuję wszystkim za miło spędzony czas - żałuję tylko, że nie wszystkich udało mi się skojarzyć i rozpoznać, gapa jedna :) No cóż, następnym razem już może będę wiedziała :) Szkoda wielka, że to tylko raz do roku!

Pozdrawiam i życzę udanego długiego weekendu! Ja zmykam wypoczywać :)
ushii

Turkusowy szał!

Lubię biel - o tym nie muszę chyba przekonywać nikogo, kto tu zagląda :) Ale nie jest tak, że całe mieszkanie mam od a do zet białe. Bo lubię też szarości lnu i starego drewna. I akcenty i plamy koloru - pięknie uwydatnione przez biel i szarość - też bardzo lubię. Szczególnie, gdy tym kolorem jest pudrowy róż, miętowa zieleń, albo turkus czy błękit - może to nic oryginalnego, ale uwielbiam takie zestawienia. Tylko dwóch barw za próg nie wpuszczam, chyba że jako kwiaty albo owoce: żółci i pomarańczu - no nie znoszę ich i już... Dlaczego dziś o tym piszę? Bo takie kolorowe posty się ostatnio u mnie zrobiły - raz różowy, innym razem błękitny... i dziś też taki będzie :) Turkusowy!

Tak nam się śmiesznie złożyło z Dagmarą, że na podobne kolory fazy przechodzimy :) Ona już swoje turkusowe szaleństwo pokazała, ja niestety musiałam odwlec prezentację nieco w czasie - przez te upały nie mogłam dokończyć dzieła... ale oto jest :) I to nie jedno :)

Dzbanek to w zasadzie produkt uboczny :) Pamiętacie ten mój dzbanek i jego metamorfozę? Kupiłam wtedy dwie takie paskudy w neonowej zieleni. Jeden już znacie (a jeśli nie to zapraszam do wspomnianego posta :) i doczekał się następców na kilku blogach, dziś przyszła pora na jego brata bliźniaka - miał być początkowo jasnoróżowy, ale nie udało mi się trafić z odcieniem i leżał schowany i czekał na lepsze czasy. I się doczekał, przy tak zwanej okazji trafił pod wałek mojego M. Bosko wygląda z różowym albo białym kwieciem! A na fotce zaplątało się też moje ostatnie znalezisko, mały biały wazonik. Niby nic szczególnego, ale... to dokładna miniaturka mojego najulubieńszego dużego wazonu - więc nie oparłam się temu staruszkowi za całą złotówkę :)

Ale wróćmy do turkusów - co w takim razie było głównym obiektem malarskich wysiłków M.? Ha! Pamięta ktoś może jeszcze ten post? Chwaliłam się wtedy przypadkowym zakupem (choć przy takiej cenie to nie był chyba nawet zakup, a prawie darowizna :) komódki bibliotecznej... Sprawdza się fantastycznie i jest super przydatna, ale brak jej było nóżek.

(stare zdjęcie - koszyk na koronki i tekturki jeszcze przed malowaniem i porządkami, 

więc proszę nie zwracać uwagi :), obecna wersja tutaj)

A ja lubię nóżki. No i przy sprzątaniu też mi ich tu brakowało... więc dostała takowe, pięknie wycięte przez M. Oczywiście wyglądało to tak sobie, bo różniły się kolorem od korpusu - ale od początku było przewidziane malowanie...

Tak, tak - właśnie na turkusowo! Kusiło mnie kiedyś, jak może ktoś pamięta, by na turkus walnąć inną cudowna zdobycz... ale zrezygnowałam, a kolorystyczną potrzebę zrealizowałam w tym maleństwie :) Ta-daaam:

Jak widać, ja postawiłam na nieco jaśniejszy odcień niż Dagmara... powiem wam, że jestem zaskoczona ubogością w tym względzie wzorników w mieszalniach, turkusów w nich nie uwidzisz - albo błękity, albo już zielenie, a tak po środku to nic - a niby takie grube te paletki są... ale w końcu się udało trafić na to czego chciałam i mam :)

No, wystarczy tego przechwalania się... bo teraz całkowita zmiana tematu. Chociaż nie do końca, bo jednak się będę chwalić - wczoraj zerknęłam na boczna kolumnę bloga i ze zdumieniem zobaczyłam, że mam ponad 1000 obserwatorów! Wow, w życiu bym nie przypuściła, że mój blog zainteresuje tak wiele osób, szczególnie że nigdy nie namawiałam do tego żadnymi konkursami itd  - ogromnie mnie to cieszy i dziękuję! Choć byłoby miło, gdybyście czasem zostawili jakiś ślad po swojej wizycie :P W każdym razie taka liczba zobowiązuje - dlatego w jednym z najbliższych postów będzie niespodzianka!

Pozdrawiam i życzę miłego i pełnego wrażeń weekendu! Ja chwilowo znikam z zasięgu internetu...

ushii

 *****

 [UPDATE]

Historia komódki doczekała się dalszego ciągu - tutaj można obejrzeć jej kolejne wcielenie :) O tym, że tekst o żółtym też stracił nieco na aktualności nie wspominam...